شایگان در آثار بعدیاش از مفاهیم هایدگری فاصله گرفت و با قدری تسامح میتوان گفت که نسبیّتگراتر شد. او در اوایل دههی هفتاد «غربستیزیِ شرقی [را] آفریدهی غرب» (شایگان1374: 100) دانست و گفت: «متفکران این کشورها [ی شرقی] از خود پرسیدند که آیا تقلید از غرب، برگزیدن الگوی غرب، الهام گرفتن از غرب و تکرار تجربههایی که بهنوعی عبث از آب درآمدهاند، به زحمتِ انجامش میارزد؟ درنتیجه، سر به لاکِ خود فروبردند و از چاهِ ارزشهای سنّت، آب برکشیدند [… درصورتیکه] مدرنیته گستاخی است، جهش است، رسوایی است، اما درعینحال حسادت نیز هست. هیچ چیز بیجراحت زاده نمیشود. ما برعکس، دوستدار امنیّت و حمایتِ بیش از حد از سنّت، دوستدار وضع وجودِ دایمی هستیم. چیزهای پیش از این دیده، چیزهای پیش از این دانسته و وضعیّاتِ پیشبینیپذیر را دوست داریم.» (همان: 100, 221) و هشدار داد: «هرگونه بازگشتی به گذشته (سیر قهقرایی) بدون بازسنجیِ انتقادی از گذشته، سخت خطرناک است و میتواند به لغزش منجر شود.» (همان: 152) شایگان در اواخر دههی هفتاد و در کتاب «افسونزدگی جدید» به مرقّعکاریِ فرهنگی و انسان چندهویّتیِ چهلتکّه با تفکری سیّار و سیّال رسید و چشماندازهای متفاوتی را ترسیم کرد.
ادامهی خواندن
نقد آرای محمدرضا درویشی (IV) خبر های موسیقی
کلمات جستجو شده :
ساز و نوازندگی ، دانستنی های موسیقی ، مقالات موسیقی ،موسیقی چیست ، در مورد موسیقی و آهنگ سازی بیشتر بدانیم